Giriş: Yoga Uygulamasının İki Kanadı
Patanjali'nin Yoga Sutralarında yoga şu şekilde tanımlanır:
Yogaś citta-vṛtti-nirodhaḥ
Yoga, zihnin dalgalanmalarını sakinleştirmek veya kontrol altına almaktır.
Bu, yoganın en önemli tanımlarından biridir.
Ancak bu tanımı verdikten sonra doğal olarak şu soru ortaya çıkıyor:
Zihnin hareketlerini nasıl durdurabiliriz?
Zihin huzursuzdur. Düşünceden düşünceye, anıdan anıya, arzudan arzuya, korkudan korkuya atlar. Haz, acı, kimlik, alışkanlık, dikkat dağıtıcı unsurlar ve şartlanmalar tarafından sürüklenir.
Patanjali, Yoga Sutra 1.12'de doğrudan bir cevap veriyor:
Abhyāsa-vairāgyābhyāṁ tan-nirodhaḥ
Bu şu anlama gelir:
Zihnin dalgalanmaları, pratik ve bağlanmama yoluyla sakinleştirilir.
Bu iki ilkeye Abhyasa ve Vairagya denir.
Abhyasa, istikrarlı uygulama, tutarlı çaba ve tekrar tekrar bilinç durumuna dönme anlamına gelir.
Vairagya, bağlanmama, kayıtsızlık, arzulardan kurtulma ve bırakabilme yeteneği anlamına gelir.
Birlikte, yoga uygulamasının temelini oluştururlar.
Abhyasa yol gösterir.
Vairagya özgürlük verir.
Abhyasa disiplin geliştirir.
Vairagya, bağımlılığı ortadan kaldırır.
Abhyasa zihni eğitir.
Vairagya zihni özgürleştirir.
Abhyasa olmadan yoga bir fikir olarak kalır.
Vairagya olmadan yoga, bir başka bağımlılık haline gelir.
Bu ikisi bir kuşun iki kanadı gibidir. Tek kanatla uçmak mümkün değildir. Aynı şekilde, yoga da uygulama ve bağlanmama birlikte çalıştığında olgunlaşır.
Abhyasa Nedir?
Abhyasa, uygulama anlamına gelir.
Ancak yoga felsefesinde bu, sıradan veya ara sıra yapılan bir uygulama anlamına gelmez. İçsel istikrara yönelik istikrarlı, tekrarlanan, disiplinli bir çaba anlamına gelir.
Patanjali, Yoga Sutra 1.13'te Abhyasa'yı şöyle tanımlar:
Tatra sthitau yatno'bhyāsaḥ
Basit bir çeviri şöyledir:
Abhyasa, istikrar içinde kalmaya yönelik çabadır.
Bu çok önemli bir tanım.
Abhyasa sadece yoga duruşları yapmakla sınırlı değildir.
Bu sadece derslere katılmakla sınırlı değil.
Bu sadece felsefe okumakla sınırlı değil.
Bu, sadece ara sıra oturup meditasyon yapmakla sınırlı değil.
Abhyasa, içsel istikrara ulaşmak için gösterilen samimi ve tekrarlanan çabadır.
Bu, tekrar tekrar farkındalığa dönme pratiğidir.
Zihin dağıldığında, geri dönersin.
Disiplin zayıfladığında geri dönersin.
Arzular sizi yoldan çıkardığında, geri dönersiniz.
Korku sizi rahatsız ettiğinde, geri dönersiniz.
Ego devreye girdiğinde, geri dönersin.
Pratik sıkıcı hale geldiğinde geri dönersin.
Hayat zorlaştığında geri dönersin.
Bu geri dönüş Abhyasa'dır.
Abhyasa sadece fiziksel bir uygulama değildir.
Modern yogada uygulama genellikle esas olarak asana uygulaması olarak anlaşılır.
Birisi, "Yoga yapıyorum" diyebilir; bu, fiziksel duruşlar uyguladıkları anlamına gelir.
Asana elbette Abhyasa'nın bir parçası olabilir, ancak Abhyasa çok daha geniş kapsamlıdır.
Abhyasa şunları içerir:
- Asana pratiğini farkındalıkla yapmak
- Pranayama pratiğini düzenli olarak uygulamak
- Meditasyon için oturmak
- Tekrarlanan mantra
- Zihni gözlemlemek
- Etik bir şekilde yaşamak
- Yoga metinlerini incelemek
- Öz disiplin uygulamak
- Stres anında nefese geri dönmek
- Günlük hayattaki tepkileri izlemek
- Alışkanlık yerine farkındalığı seçmek
Abhyasa, bedenin, nefesin, duyuların, zihnin ve dikkatin tekrar tekrar eğitilmesidir.
Bu sadece yoga matıyla sınırlı değil.
Bilinçli yaşamın her anı Abhyasa'ya dönüşebilir.
Abhyasa'nın Derinliği: Yerleşmek
Patanjali, Abhyasa'yı sadece "denemek" olarak tanımlamaz.
Ona göre Abhyasa, istikrar içinde yerleşme çabasıdır.
Bu, yoga pratiğinin sadece geçici deneyimlerden ibaret olmadığı anlamına gelir.
Birçok insan yoga dersi sırasında huzur dolu anlar yaşar.
Pranayama yaptıktan sonra birçok kişi sakinleşir.
Felsefe okuduktan sonra birçok insan ilham alıyor.
Meditasyon sırasında birçok kişi kendini daha berrak hisseder.
Ama sonra günlük hayat yeniden başlıyor.
Birileri bizi eleştiriyor.
Bir arzu belirir.
Bir korku ortaya çıkıyor.
Bir anı canlandı.
Bir sorun zihni rahatsız eder.
Eski bir alışkanlık ağır basıyor.
Soru, birkaç dakika da olsa huzurlu hissedip hissedemeyeceğimiz değil.
Daha derin soru şu:
İstikrarlı bir şekilde yerleşebilir miyiz?
Abhyasa, istikrarı daha kalıcı, daha ulaşılabilir ve daha doğal hale getirme sürecidir.
İlk başta, istikrar kısa süreliğine ortaya çıkar.
Pratik yaptıkça, eski haline dönmek daha kolay hale gelir.
Sonunda, yaşamın temeli haline gelir.
Abhyasa'nın amacı budur.
Patanjali'nin Güçlü Uygulama İçin Üç Şartı
Patanjali, Yoga Sutra 1.14'te uygulamanın ne zaman sağlam bir temele oturduğunu açıklar:
Sa tu dīrgha-kāla-nairantarya-satkāra-āsevito dṛḍha-bhūmiḥ
Basit bir çeviri şöyledir:
Bir uygulama, uzun süre kesintisiz ve samimi bir özveri veya saygıyla yapıldığında sağlam bir temele oturur.
Bu sutra, Abhyasa'nın üç temel özelliğini ortaya koymaktadır:
- Dirgha Kala — uzun bir süre boyunca
- Nairantarya – kesintisiz
- Satkara — samimiyetle, bağlılıkla veya saygıyla
Bu üç özellik, derinlemesine uygulamayı geçici heveslerden ayırır.
1. Dirgha Kala: Uzun Süre Pratik Yapın
Dirgha Kala, uzun bir zaman dilimi anlamına gelir.
Yoga, kısa süreli bir çözüm değildir.
Zihin yıllarca şartlandırılmıştır. Arzu, korku, kıyaslama, bağlanma, dikkat dağıtma ve özdeşleşme alışkanlıkları geliştirmiştir. Bu kalıplar bir ders, bir inziva, bir atölye çalışması veya bir aylık uygulama sonrasında ortadan kaybolmaz.
Gerçek dönüşüm zaman alır.
Bu, başlangıçta ilerlemenin imkansız olduğu anlamına gelmez. Yeni başlayan biri kısa sürede faydalarını hissedebilir. Vücut daha hafif hissedebilir. Nefes daha sakinleşebilir. Zihin daha berraklaşabilir.
Ancak derin istikrar uzun vadeli uygulama gerektirir.
Yoga sadece bugün kendinizi daha iyi hissetmekle ilgili değildir.
Bu, yaşama, algılama, tepki verme ve kendimizi tanımlama biçimlerimizin köklerini dönüştürmekle ilgili.
Bu sabır gerektirir.
Bir tohum bir gecede ağaç olmaz.
Bir nehir bir vadiyi bir günde oyup oluşturmaz.
Zihin, ara sıra gelen ilhamla istikrarlı hale gelmez.
Abhyasa zamanla olgunlaşır.
2. Nairantarya: Kesintisiz Uygulama
Nairantarya, süreklilik veya kesintisiz uygulama anlamına gelir.
Bu, her gün saatlerce pratik yapmak anlamına gelmez. Pratik zincirinin kopmaması gerektiği anlamına gelir.
Birçok insan birkaç gün boyunca yoğun bir şekilde pratik yapar, sonra tamamen bırakır. Daha sonra heyecanla tekrar başlarlar, sonra tekrar bırakırlar. Bu durum istikrarsızlık yaratır.
Günlük küçük bir uygulama, düzensiz yoğunluktan genellikle daha etkilidir.
Günde on dakika ayırmak, ayda bir iki saatten çok daha dönüştürücü olabilir.
Süreklilik zihni eğitir.
Zihin öğrenir:
“Bu önemli.”
“Bu hayatın bir parçası.”
"Bu, kişinin ruh haline bağlı olarak isteğe bağlı bir durum değil."
“Bu benim yolum.”
Nairantarya içsel ritim oluşturur.
Uygulama, motivasyona olan bağımlılığını azaltıp bağlılığa daha çok dayanır.
3. Satkara: Samimiyet ve Saygıyla Uygulama
Satkara, samimi ilgi, saygı, bağlılık, hürmet veya içtenlik anlamına gelir.
Bu önemlidir çünkü uygulama mekanik bir hal alabilir.
Bir kişi her gün asana yapabilir ama bunun farkında olmayabilir.
Bir kişi başka bir şey düşünürken mantra okuyabilir.
Bir kişi yalnızca bir imgeye ulaşmak için meditasyon yapabilir.
Bir insan sadece zeki görünmek için felsefe okuyabilir.
Bu, derin bir Abhyasa değildir.
Samimiyetle yapıldığında pratik çok etkili olur.
Satkara, uygulamaya saygıyla yaklaştığımız anlamına gelir.
Sıradan bir hobi olarak değil.
Bu bir ego gösterisi değil.
Kendini cezalandırma olarak değil.
Sadece işaretlenmesi gereken bir kutucuk değil.
Fakat bu, dönüşümün kutsal bir disiplini olarak.
İlginin kalitesi önemlidir.
Tam bir farkındalıkla yapılan kısa bir uygulama, mekanik bir şekilde yapılan uzun bir uygulamadan daha yogik olabilir.
Vairagya Nedir?
Vairagya, bağlılıktan uzaklaşma, kayıtsızlık, kopukluk veya arzulardan özgürlük anlamına gelir.
Bu, Patanjali'nin zihni sakinleştirmek için verdiği ikinci ilkedir.
Vairagya, kayıtsızlık anlamına gelmez.
Bu, hayatı reddetmek anlamına gelmez.
Bu, soğuk, duygusuz veya pasif olmak anlamına gelmez.
Bu, ilişkilerden, işten, güzellikten veya zevkten kaçınmak anlamına gelmez.
Vairagya, bağımlılıktan kurtulma anlamına gelir.
Bu, arzu, bağımlılık ve özdeşleşme gibi şeylere esir olmadan hayatı deneyimleyebilme yeteneğidir.
Patanjali, Yoga Sutra 1.15'te Vairagya'yı şöyle tanımlar:
Dṛṣṭa-anuśravika-viṣaya-vitṛṣṇasya vaśīkāra-saṁjñā vairāgyam
Basit bir çeviri şöyledir:
Vairagya, görülen veya duyulan nesnelere duyulan arzuya hakim olma halidir.
Başka bir deyişle, Vairagya, zihnin artık dünyevi veya uhrevi zevklere duyulan arzu tarafından kontrol edilmediği durumdur.
Zihin nesnelerle karşılaşabilir.
Duyular zevk alabilir.
Dünya var olmaya devam edebilir.
Ancak uygulayıcı, arzularının esiri değildir.
Bu Vairagya'dır.
Vairagya (Varina) Baskı Değildir
Vairagya hakkında en büyük yanlış anlamalardan biri, arzuları bastırmak anlamına geldiğidir.
Bastırma, yoga değildir.
Bastırma, arzunun hâlâ mevcut olduğu ancak zorla bastırıldığı anlamına gelir. Dışarıdan bakıldığında kişi duygusuz görünebilir. İçten içe ise zihin hâlâ özlem, fantezi, suçluluk ve gerilimle dolu olabilir.
Vairagya farklıdır.
Vairagya anlayıştan doğar.
Bağlılığın acıya yol açtığını açıkça gördüğünüzde, bağlılık doğal olarak gevşemeye başlar.
Örneğin, bir çocuk son derece önemli göründüğü için bir oyuncağa bağlı olabilir. Çocuk büyüdükçe, bu bağlılık doğal olarak zayıflar. Oyuncağın şiddetle reddedilmesine gerek yoktur; sadece artık ona ihtiyaç duyulmaz.
Benzer şekilde, Vairagya dünyaya karşı zorla duyulan bir nefret değildir. Bu, algının olgunlaşmasıdır.
Zihin şunları görür:
“Bu zevk geçicidir.”
“Bu nesne kalıcı bir tatmin sağlayamaz.”
“Bu kimlik değişecek.”
“Bu övgü geçici olacak.”
“Bu beden değişecek.”
“Bu deneyim, benlik değildir.”
Bu açıklık sayesinde bağlılık zayıflamaya başlar.
Bu, Vairagya'dır.
Vairagya Hayattan Kaçmak Değildir
Bir diğer yanlış anlama da, bağlanmamanın dünyevi sorumluluklardan uzaklaşmak anlamına geldiğidir.
Bazı insanlar Vairagya'nın aileden, işten, ilişkilerden, toplumdan veya sıradan hayattan vazgeçmek anlamına geldiğini düşünüyor.
Bazı dünyevi şeylerden vazgeçenler için dışsal vazgeçme, yolculuklarının bir parçası olabilir. Ancak Vairagya'nın daha derin anlamı içseldir.
Bir insan mağarada yaşasa bile egosuna bağlı kalabilir.
Bir kişi şehirde yaşayabilir ve derin bir bağlanmama hali uygulayabilir.
Bir insan çok az şeye sahip olabilir ve yine de kimliğine sıkıca bağlı kalabilir.
Bir insan sorumlulukları olabilir ve içsel olarak özgür kalabilir.
Vairagya (duyarlılık) sadece dışsal yaşam tarzıyla ölçülmez.
Zihnin bağımlılıktan kurtulmasıyla ölçülür.
Hırslara kapılmadan da çalışabilirsiniz.
Bir başkasını sahiplenmeye çalışmadan da sevebilirsiniz.
Lezzetin sizi kontrol etmesine gerek kalmadan yemeklerin tadını çıkarabilirsiniz.
Övgüye bağlı kalmadan yoga öğretebilirsiniz.
Parayı kimliğinizin bir parçası haline getirmeden de para kazanabilirsiniz.
"Maneviyat" kavramına bağlanmadan da ciddi bir şekilde pratik yapabilirsiniz.
Bu, pratik Vairagya'dır.
Abhyasa ve Vairagya Neden Birlikte Çalışmalıdır?
Abhyasa ve Vairagya tamamlayıcıdır.
Eğer bağlanmadan pratik yaparsanız, pratik ego merkezli bir hal alabilir.
İlerlemeye bağımlı hale gelebilirsiniz.
Esnekliğe bağlı.
Manevi deneyimlere bağlı.
Disiplinli olmaya bağlı.
Ciddi bir uzman olarak görülmeye önem veriyor.
Bilgiye bağlı.
Saflığa bağlı.
Sonuçlara eklenmiştir.
Bu, Vairagya'dan yoksun bir uygulamadır.
Öte yandan, uygulamaya geçirmeden bağlanmamaktan bahsederseniz, bu tembelliğe veya kaçınmaya dönüşebilir.
“Ben mesafeli duruyorum” diyebilirsiniz, ancak aslında disiplinden kaçınıyorsunuz.
“Hiçbir şeyin önemi yok” diyebilirsiniz, ancak aslında bağlılığınız eksiktir.
“Her şeyi kabul ediyorum” diyebilirsiniz, ancak aslında gelişmeye direnirsiniz.
“Teslim oluyorum” diyebilirsiniz, ancak aslında çaba göstermek istemezsiniz.
Bu Abhyasa'sız sahte Vairagya'dır.
Yoga her ikisini de gerektirir.
Abhyasa sizi bağlı tutar.
Vairagya sizi özgür kılar.
Abhyasa diyor ki: içtenlikle pratik yapın.
Vairagya der ki: Meyvelere bağlanmayın.
Abhyasa şöyle der: Tekrar tekrar geri dönün.
Vairagya der ki: Ortaya çıkanı serbest bırak.
Abhyasa yolu inşa eder.
Vairagya, yola olan bağlılığı ortadan kaldırır.
Birlikte zihni sakinleştirirler.
Vairagya Olmadan Abhyasa: Manevi Hırs Sorunu
Pratik yapmak da bir tür egonun parçası olabilir.
Bu, sinsi bir tehlikedir.
Bir kişi acıdan kurtulmak için yogaya başlayabilir, ancak zamanla ego yogayı kendi imajını geliştirmek için kullanmaya başlar.
"Her gün antrenman yapıyorum."
“Ben diğerlerinden daha disiplinliyim.”
“Kutsal yazıları biliyorum.”
"Zor asanaları yapabiliyorum."
“Derin bir meditasyon deneyimi yaşadım.”
“Ben daha maneviyatçı biriyim.”
"Öğretmenim."
“Ben ileri seviyedeyim.”
Bu, ego-Klesha Asmita tarafından kirlenmiş Abhyasa'dır.
Bu uygulama gerçekleşiyor, ancak bağlılık da giderek artıyor.
İşte bu yüzden Vairagya (dinlenme ve yalnızlık) gereklidir.
Vairagya uygulayıcıya şunu hatırlatır:
Pratik yapın, ancak kimliğinizi bunun üzerine kurmayın.
Derinlemesine çalışın, ancak kibirlenmeyin.
Samimi bir şekilde ilerleyin, ancak kıyaslama yapmayın.
Düzenli olarak meditasyon yapın, ancak deneyimlerin peşinden koşmayın.
Becerikli bir şekilde öğretin, ancak hayranlığa kapılmayın.
Hizmetinizi eksiksiz yerine getirin, ancak takdir beklemeyin.
Vairagya (dünyevi bağlardan kopma) olmadan, yoga uygulaması, çözmeyi amaçladığı egoyu tam tersine güçlendirebilir.
Vairagya (bağsızlık) Abhyasa Olmadan: Pasif Bağlılıktan Kurtulma Sorunu
Bir başka tehlike daha var: bağlanmamayı pasifliğe bahane olarak kullanmak.
Bir kişi şöyle diyebilir:
"Ben mesafeli biriyim, bu yüzden disipline ihtiyacım yok."
“Kendimi olduğum gibi kabul ediyorum, bu yüzden değişmeye ihtiyacım yok.”
"Her şeyi teslim ediyorum, bu yüzden çabaya ihtiyacım yok."
"Artık pratik yapma yeteneğimi kaybettim."
"Her şey bir yanılsama, bu yüzden hiçbir şeyin önemi yok."
Bu doğru değil, Vairagya.
Bu genellikle maneviyat kılığına bürünmüş tamas'tır; yani atalet, duyarsızlık veya kaçınmadır.
Gerçek Vairagya (vaziragya) uygulamayı zayıflatmaz, aksine arındırır.
Tarafsız bir yaklaşım sergileyen kişi tembel değildir.
Tarafsız bir uygulayıcı dikkatsiz değildir.
Tarafsız bir uygulayıcı kayıtsız değildir.
Tamamen pratik yaparlar ama aşırıya kaçmazlar.
Bu, denge durumudur.
Bağlılık gerektirmeyen çaba.
Ego olmadan disiplin.
Tembelliğe kapılmadan teslim olun.
Takıntıya dönüşmeyen bağlılık.
Meditasyonda Abhyasa ve Vairagya
Meditasyon, Abhyasa ve Vairagya'yı anlamanın en açık yollarından biridir.
Meditasyon için oturuyorsunuz.
Zihin dağılıyor.
Abhyasa, nefese, mantraya veya seçilen nesneye geri dönme eylemidir.
Aklınıza bir düşünce gelir. Geri dönersiniz.
Bir anı canlanıyor. Geri dönüyorsunuz.
Bir arzu uyanır. Geri dönersiniz.
Bir korku ortaya çıkıyor. Geri dönüyorsunuz.
Bir plan ortaya çıkar. Siz geri dönersiniz.
Uykunuz gelir. Geri dönersiniz.
Bu tekrarlanan dönüş bir alıştırmadır.
Ancak Vairagya (duygusal açıklık) da aynı derecede önemlidir.
Düşünceyle savaşmazsınız.
Anıyı nefretle karşılamıyorsunuz.
Huzurlu bir deneyime tutunmuyorsunuz.
Konsantre olmaktan gurur duymamalısınız.
Zihniniz başka yerlere daldığında hayal kırıklığına uğramazsınız.
Özel bir devlet talep etmiyorsunuz.
Her zihinsel hareketin ortaya çıkmasına ve geçmesine izin veriyorsunuz.
Bu, bağlanmama halidir.
Abhyasa ve Vairagya birlikte çalıştığında meditasyon derinleşir:
İstikrarlı bir şekilde geri dönün.
Yavaşça bırakın.
Asana Pratiğinde Abhyasa ve Vairagya
Asana'da Abhyasa, düzenli olarak ortaya çıkmak ve farkındalıkla pratik yapmak anlamına gelir.
Bu, doğru hizalamayı öğrenmek, gücü geliştirmek, hareket kabiliyetini artırmak, nefesi iyileştirmek ve beden-zihin bağlantısını gözlemlemek anlamına gelir.
Ancak Vairagya, asananın ego gösterisine dönüşmesini engeller.
Vairagya olmadan, asana şu hale gelebilir:
- Esnekliğe bağlılık
- İleri seviye duruşlara olan takıntı
- Diğerleriyle karşılaştırma
- Vücutla ilgili hayal kırıklığı
- Görünüşle özdeşleşme
- Acıya rağmen zorlamak
- Fiziksel yetenekle gurur duymak
- İlerlemenin kaybedilmesi korkusu
Vairagya ile asana, farkındalık pratiği haline gelir.
Samimiyetle çalışıyorsunuz, ancak şekle bağlı kalmıyorsunuz.
Disiplinli çalışıyorsunuz, ancak zorlamıyorsunuz.
Bedene saygı duyuyorsunuz, ancak onunla tamamen özdeşleşmiyorsunuz.
İlerleme kaydedersiniz, ancak kıyaslama yapmazsınız.
Sınırlamaları kabul ediyorsunuz, ancak tembelleşmiyorsunuz.
Bu, asanayı yogik yapar.
Duruş, kimlik sergileme gösterisi olmaktan ziyade, istikrar sağlamanın bir aracı haline gelir.
Pranayama'da Abhyasa ve Vairagya
Pranayama hem uygulama hem de bağlanmama gerektirir.
Abhyasa, nefes farkındalığı veya pranayama pratiğini düzenli olarak, uygun rehberlik, sabır ve hassasiyetle uygulamak anlamına gelir.
Nefes alma teknikleri tekrarlarla daha da incelik kazanır.
Ancak Vairagya (dinlenme ve yalnız kalma) gereklidir çünkü birçok uygulayıcı yoğunluğa bağımlı hale gelir.
Daha güçlü teknikler, daha uzun süreli etkiler, daha dramatik hisler veya sıra dışı deneyimler istiyorlar.
Bu tehlikeli ve ego güdümlü olabilir.
Pranayama'da Vairagya, inceliğe saygı duymak anlamına gelir.
Nefesinizi zorlamayın.
Duyguların peşinden koşmazsınız.
Rekabete girmiyorsunuz.
Nefesinizi başarıya dönüştüremezsiniz.
Vücudun sinyallerini görmezden gelmeyin.
Gerçek pranayama, nefese karşı saldırganlık değildir. Pranayama, farkındalık yoluyla prananın arındırılmasıdır.
Abhyasa istikrar sağlar.
Vairagya duyarlılık kazandırır.
Günlük Yaşamda Abhyasa ve Vairagya
Yoganın gerçek sınavı günlük yaşamdadır.
Hayat rahat olduğunda bağlanmamaktan bahsetmek kolaydır. Koşullar destekleyici olduğunda disiplinli hissetmek kolaydır.
Peki ya hayat zorlaştığında ne olur?
Birisi seni eleştiriyor.
Plan başarısız oldu.
Bir ilişki değişir.
Para belirsiz hale geliyor.
Vücut hastalanır.
Bir arzu yerine getirilmedi.
Korku aktif hale gelir.
Başka biri başarılı oluyor.
Gelecek belirsiz görünüyor.
Abhyasa ve Vairagya'nın gerçek anlam kazandığı anlar işte bunlardır.
Abhyasa, bilinçsizce tepki vermek yerine farkındalığa geri dönmek anlamına gelir.
Vairagya, her şeyi kontrol etme ihtiyacından vazgeçmek anlamına gelir.
Günlük hayatta bu şöyle görünebilir:
Konuşmadan önce duraklamak.
Stres anında nefese geri dönmek.
Yalan söylemenin daha kolay olacağı durumlarda dürüstlüğü uygulamak.
Zihnin dikkat dağıtıcı şeyler aradığı bir durumda disiplini seçmek.
Övgü ve eleştiriyi bir kenara bırakmak.
Sonuçlara takıntılı olmadan işinizi yapmak.
Birini sahiplenmeye çalışmadan sevmek.
Değişimi çökmeden kabul etmek.
Tepki vermek yerine karşılık vermek.
Bu, yoga matının ötesinde bir yoga anlayışı.
Abhyasa ve Vairagya ve Kleşalar
Kleshalar, yoga felsefesinde acının beş nedenidir:
- Avidya — cehalet
- Asmita — egoizm
- Raga — ek
- Dvesha — tiksinti
- Abhinivesha — ölüm korkusu veya hayata tutunma
Abhyasa ve Vairagya, bu rahatsızlıkları doğrudan zayıflatmaya yardımcı olur.
Abhyasa, farkındalık ve ayırt etme yeteneğini geliştirerek Avidya'yı zayıflatır.
Vairagya, arzuyu azaltarak Raga'yı zayıflatır.
Abhyasa, rahatsızlıkla başa çıkmamıza yardımcı olarak Dvesha'yı zayıflatır.
Vairagya, ego kimliğine olan bağlılığı azaltarak Asmita'yı zayıflatır.
İkisi birlikte, kontrolü bırakmamıza ve daha derin bir farkındalık içinde dinlenmemize yardımcı olarak Abhinivesha'yı zayıflatır.
Kleshalar zihni huzursuz tutarlar.
Abhyasa ve Vairagya, zihni kökten sakinleştirmeye yardımcı olur.
Abhyasa ve Vairagya ve Beş Vrittis
Beş vritti şunlardır:
- Pramana — doğru bilgi
- Viparyaya — yanlış bilgi
- Vikalpa — hayal gücü
- Nidra — uyku
- Smriti — anı
Bunlar zihnin hareketleridir.
Abhyasa, zihnin bu hareketlere kapılmamasını sağlar.
Vairagya, uygulayıcının onlara bağlanmasını engeller.
Örneğin:
Bir anı belirir. Abhyasa (kendinden kopma) bilinç haline döner. Vairagya (kendinden kopma) anıyla özdeşleşmeyi serbest bırakır.
Bir hayal gücü ortaya çıkar. Abhyasa nefese döner. Vairagya hayal gücünü beslemez.
Yanlış bir algı ortaya çıkar. Abhyasa ayırt etme yeteneğini uygular. Vairagya egosal savunmacılığı serbest bırakır.
Huzurlu bir meditasyon hali ortaya çıkar. Abhyasa uygulamaya devam eder. Vairagya ise deneyime bağlanmaz.
Bu şekilde Abhyasa ve Vairagya, Chitta Vritti Nirodha için doğrudan araçlardır.
Pratik ve Bağlanmama Psikolojisi
Psikolojik açıdan bakıldığında, Abhyasa yeni kalıplar oluşturur.
Zihin, tekrar tekrar yaptığı şeyin aynısı haline gelir.
Tekrar tekrar tepki verirsek, tepki güçlenir.
Sürekli şikayet edersek, şikayet etmek doğal hale gelir.
Tekrar tekrar karşılaştırma yaparsak, karşılaştırma otomatik hale gelir.
Kendimizi sürekli olarak oyalarsak, dikkat dağıtma varsayılan durum haline gelir.
Ancak bunun tam tersi de doğrudur.
Nefese tekrar tekrar döndüğümüzde farkındalığımız güçlenir.
Düşünceleri tekrar tekrar gözlemlersek, tanıklık etmek daha kolay hale gelir.
Disiplini tekrar tekrar seçtiğimizde, irade gücümüz daha da güçlenir.
Tekrar tekrar bırakmayı öğrenirsek, bağlanmama doğal hale gelir.
Abhyasa yeni samskaralar veya izlenimler yaratır.
Vairagya, eski samskaraların beslenmesini engeller.
Birlikte zihni yeniden şekillendirirler.
Disiplin ve Bağlılık Arasındaki Fark
Konuya ciddi anlamda ilgi duyan bir kişi bu ayrımı anlamalıdır.
Disiplin şarttır. Bağlılık ise isteğe bağlıdır.
Disiplin, işe gelmek demektir.
Bağlılık, belirli bir sonuca duyulan ihtiyaç anlamına gelir.
Disiplin, samimiyetle pratik yapmak demektir.
Bağlılık, ilerlemeyle özdeşleşmek anlamına gelir.
Disiplin, gelişmeyi destekleyen şeyleri yapmaktır.
Bağlanma, büyümenin beklediğiniz gibi gitmediğinde acı çekmek anlamına gelir.
Disiplin, izlenen yola saygı duymak demektir.
Bağlanma, egoyu güçlendirmek için bu yolu kullanmak anlamına gelir.
Abhyasa, disiplin demektir.
Vairagya, bağlılığı ortadan kaldırır.
Bu yüzden ikisine de ihtiyaç var.
Bırakmak ve Vazgeçmek Arasındaki Fark
Vairagya sıklıkla vazgeçmekle karıştırılır.
Ancak bırakmak ve vazgeçmek aynı şey değildir.
Vazgeçmenin nedenleri arasında hayal kırıklığı, tembellik, korku veya umutsuzluk yer alabilir.
Vazgeçmek bilgelikten gelir.
Vazgeçmek, "Denemek istemiyorum" demektir.
Vazgeçmek şu anlama gelir: "Elimden gelenin en iyisini yapacağım, ama asla pes etmeyeceğim."
Vazgeçmek sorumluluktan kaçınmaktır.
Bırakmak, takıntıdan kurtulmayı sağlar.
Vazgeçmek, pratiği zayıflatır.
Bırakmak, uygulamayı arındırır.
Bu ayrım çok önemlidir.
Bir yogi çabayı bırakmaz. Bir yogi, çabanın meyvelerine olan bağlılığını bırakır.
Bhagavad Gita'da Abhyasa ve Vairagya
Aynı öğreti Bhagavad Gita'da da çok güzel bir şekilde yer almaktadır.
Arjuna, Krishna'ya zihnin huzursuz, çalkantılı, güçlü ve kontrol edilmesi zor olduğunu söyler. Krishna da zihnin zor olduğunu kabul eder, ancak pratik ve bağlılıktan uzaklaşma yoluyla kontrol edilebileceğini belirtir.
Bu, Patanjali'nin öğretilerini yansıtıyor.
Huzursuz zihin, yalnızca güç kullanılarak kontrol altına alınamaz.
Şunları gerektirir:
Pratik — tekrarlanan eğitim
Kopukluk — arzu ve özdeşleşmeden özgürlük
Bhagavad Gita ayrıca sonuçlara bağlı kalmadan hareket etmeyi de öğretir. Bu, Vairagya ile yakından ilişkilidir.
Samimi davranıyorsunuz.
Görevinizi yerine getiriyorsunuz.
Siz de çabanızı sunuyorsunuz.
Ama sonuca takılıp kalmıyorsunuz.
Bu, güçlü bir yaşam biçimi.
Hem mükemmelliği hem de özgürlüğü beraberinde getiriyor.
Abhyasa ve Vairagya'nın Aşamaları
Başlangıçta, pratik yapmak zorlama gibi gelebilir.
Hatırlatıcılara ihtiyacınız var.
Disipline ihtiyacınız var.
Yapıya ihtiyacınız var.
Çaba göstermeniz gerekiyor.
Zihin direnir.
Zamanla, pratik yapmak daha doğal hale gelir. Dağınık bir yaşam ile pratik yapılmış bir yaşam arasındaki farkı hissetmeye başlarsınız.
Sonunda Abhyasa, kimliğinizin bir parçası haline gelir.
Benzer şekilde, Vairagya da çaba ile başlar.
İlk başta, bırakmak zor gelebilir. Zihin tutunmak ister. Haz, övgü, güvenlik, kimlik ve kontrol ister.
Ancak bilgelik arttıkça, bırakmak daha kolay hale gelir.
Bağlı kalmanın özgürlükten çok acı getirdiğini görmeye başlıyorsunuz.
Sonunda, bağlanmama doğal bir hal alır.
Hayata katılmaya devam ediyorsunuz, ancak daha az korkuyla.
Bu, yogada olgunluktur.
Abhyasa'nızın Güçlendiğine Dair İşaretler
Abhyasa'nız şu durumlarda güçlenir:
- Motivasyonunuz düşük olsa bile pratik yaparsınız.
- Dikkat dağıldıktan sonra daha hızlı bir şekilde bilincinize geri dönersiniz.
- Zor durumlarda daha az tepkisel hale gelirsiniz.
- Sertlikten uzak, tutarlılık geliştirirsiniz.
- Zihni daha net gözlemliyorsunuz.
- Yaşadığınız aksiliklerden daha hızlı toparlanırsınız.
- Siz performanstan ziyade samimiyete değer veriyorsunuz.
- Sürekli ilham almaya ihtiyaç duymadan kararlılığınızı koruyorsunuz.
- Bedeninizde, nefesinizde ve zihninizde ince değişiklikler fark edersiniz.
Güçlü Abhyasa, mükemmellik anlamına gelmez.
Bu, hayatınızın yönünün daha istikrarlı hale geldiği anlamına gelir.
Vairagya'nızın Güçlendiğinin İşaretleri
Vairagya'nız şu durumlarda güçlenir:
- Zevkin tadını çıkarırsın ama ona bağımlı kalmazsın.
- Övgüyü bağımlı hale gelmeden kabul edersiniz.
- Eleştirileri yıkılmadan karşılıyorsunuz.
- Sonuçlara takıntılı olmadan, samimiyetle çalışıyorsunuz.
- Düşüncelerin ortaya çıkmasına izin veriyorsunuz, ancak her birine inanmıyorsunuz.
- Eski anıları daha kolay geride bırakırsınız.
- Daha az karşılaştırma yapıyorsunuz.
- Daha az dış doğrulamaya ihtiyacınız var.
- Rahatsızlıkla oturabilirsiniz, ancak hemen kaçmanıza gerek yok.
- Değişimi daha olgunlukla karşılıyorsunuz.
Güçlü Vairagya, hiçbir şey hissetmemek anlamına gelmez.
Bu, duygularınızın artık sizi tamamen kontrol etmediği anlamına gelir.
Abhyasa'ya Karşı Yaygın Engeller
Antrenman sürecini birçok engel kesintiye uğratabilir.
1. Tutarsızlık
Zihin yeniliğe bayılır. Başlangıçta coşkuyla başlayabilir, sonra ilgisini kaybedebilir. Sabit bir rutin bunu aşmaya yardımcı olur.
2. Mükemmeliyetçilik
Bazı insanlar mükemmel bir şekilde pratik yapamadıkları için pratik yapmayı bırakırlar. Ancak kusurlu da olsa günlük pratik, asla yapılmayan mükemmel pratikten daha iyidir.
3. Sabırsızlık
Zihin hızlı sonuçlar ister. Yoga ise uzun vadeli bir bağlılık gerektirir.
4. Aşırı çaba
Aşırı yoğunluk tükenmişliğe yol açabilir. Sürdürülebilir uygulama, agresif uygulamadan daha iyidir.
5. Ego karşılaştırması
Uygulamalarınızı başkalarıyla karşılaştırmak samimiyetinizi zayıflatır. Yoga içe dönük bir yoldur.
6. Mekanik uygulama
Farkındalık olmadan uygulama yapmak, onun dönüştürücü gücünü azaltır. Kalite önemlidir.
Vairagya'ya (Vairagya'ya) Karşı Yaygın Engeller
Vairagya'nın da engelleri vardır.
1. Bağlılığı sevgiyle karıştırmak
Birçok insan bağlanmanın sevgi olduğunu düşünür. Ancak bağlanma, "Tamamlanmam için sana ihtiyacım var" der. Sevgi, özgürlükle birlikte var olabilir.
2. Kimliğini kaybetme korkusu
Bırakmak tehdit edici gelebilir çünkü ego tanıdık kalıplar üzerine kuruludur.
3. Haz bağımlılığı
Zihin uyaranlara alışır ve sadeliği sıkıcı bulur.
4. Manevi kaçınma
Bazı insanlar duygusal dürüstlükten veya sorumluluktan kaçınmak için bağlanmama yöntemini kullanırlar.
5. Sosyal şartlandırma
Modern kültür, özlemi, kıyaslamayı, tüketimi ve kendini sergilemeyi teşvik eder. Vairagya ise bu koşullanmaya karşı çıkar.
6. Uygulamaya olan bağlılık
Manevi uygulamalar bile bir bağımlılık nesnesi haline gelebilir.
Abhyasa Nasıl Geliştirilir?
İşte düzenli pratik yapmanın pratik yolları.
1. Küçük adımlarla başlayın ama her gün devam edin.
Mükemmel bir program beklemeyin. Gerçekten sürdürebileceğiniz bir uygulamayla başlayın.
Günde sadece on dakika bile ivme kazandırabilir.
2. Aynı anda pratik yapın
Belirli bir süre, zihinle yapılan müzakereleri azaltır.
Sabah egzersizleri genellikle faydalıdır çünkü zihin daha sakindir ve gün henüz yoğunlaşmamıştır.
3. Uygulamayı basit tutun.
Sürdürülebilir bir uygulama, birkaç yoga pozunu, nefes farkındalığını, mantrayı ve meditasyonu içerebilir.
Karmaşıklık her zaman gerekli değildir.
4. Mükemmelliği değil, tutarlılığı hedefleyin.
Amaç, tekrar tekrar geri dönmek.
Bazı günler derin anlamlar içerecek. Bazı günler sıradan geçecek. Devam edin.
5. Düzenli olarak çalışın.
Felsefe, pratiğin neden önemli olduğunu zihne hatırlatarak pratiği destekler.
6. Günlük hayatta uygulama
Konuşma, çalışma, stres, yemek yeme, yürüme ve karar verme süreçlerinde farkındalığa geri dönün.
Yoga, yavaş yavaş hayatın her alanına girmelidir.
Vairagya Nasıl Geliştirilir?
İşte bağlanmama duygusunu geliştirmenin pratik yolları.
1. İstekleri hemen yerine getirmeden gözlemleyin.
Arzu duyduğunuzda, durun.
Etrafındaki duyguya, düşünceye ve hikâyeye dikkat edin.
Bunu bastırmak zorunda değilsiniz. Ama aynı zamanda anında itaat etmek zorunda da değilsiniz.
2. Küçük şeyleri görmezden gelmeyi öğrenin.
Her tartışmayı kazanma ihtiyacından vazgeçin.
Telefonu kontrol etmeyi hemen bırakın.
Bazen küçük rahatlıklardan vazgeçin.
Gereksiz eşyalardan kurtulun.
Tekrarlanan şikayetlerden vazgeçin.
Küçük bırakma eylemleri zihni eğitir.
3. Geçicilik üzerine düşünün.
Her şey değişir.
Bu düşünce olumsuz değil, aksine netlik sağlıyor.
Hayatın geçici olduğunu hatırladığınızda, yaşamın değerini daha derinlemesine anlar ve umutsuzca tutunmaktan vazgeçersiniz.
4. Eylemlerinizi sunun.
Antrenmana veya çalışmaya başlamadan önce, içsel olarak o eylemi sunun.
Bu, sonuçlara olan egosal bağlılığı azaltır.
5. Övgü ve eleştirileri izleyin.
Zihnin onay ve onaylamama karşısında nasıl tepki verdiğine dikkat edin.
İkisi de güçlü öğretmenlerdir.
6. Şükran duyma pratiği yapın.
Şükran duygusu, zihne zaten var olanı göstererek özlemi azaltır.
Abhyasa ve Vairagya İçin Basit Bir Günlük Uygulama
İşte kullanabileceğiniz basit bir yöntem.
Beş ila on dakika boyunca rahatça oturun.
Gözlerinizi kapatın.
Doğal nefes alışverişinizi gözlemleyin.
Zihniniz dağıldığında, yavaşça nefesinize geri dönün.
Bu Abhyasa'dır.
Düşünceler, anılar, arzular veya duygular ortaya çıktığında, onlara tutunmadan veya onlarla savaşmadan geçip gitmelerine izin verin.
Bu Vairagya'dır.
Sonunda, sessizce düşünün:
Pratik yaparak geri döneceğim.
Bağlanmadan bırakıyorum.
Bu basit uygulama, Patanjali'nin öğretisinin özünü içerir.
Geri dön ve serbest bırak.
Pratik yap ve bırak.
Yoga Öğretmenleri için Abhyasa ve Vairagya
Yoga öğretmenleri için Abhyasa ve Vairagya çok önemlidir.
Bir öğretmenin kişisel pratiğine, çalışmasına, kendini geliştirmesine ve etik bir yaşam sürmesine bağlı kalabilmesi için Abhyasa'ya ihtiyacı vardır.
Abhyasa olmadan, öğretim anlamsız hale gelir.
Bir öğretmenin de Vairagya'ya ihtiyacı vardır.
Vairagya (dünyevi bağlardan kopma) olmadan, öğretim övgüye, öğrencilere, gelire, itibara, sosyal medya görünürlüğüne veya maneviyat sahibi olma imajına bağlanabilir.
Vairagya uygulayan bir öğretmen daha temiz bir şekilde hizmet edebilir.
Onlar samimiyetle öğretiyorlar, ancak hayranlığa bel bağlamıyorlar.
Öğrencilere yol gösterirler, ancak onları kontrol etmezler.
Öğrenmeye devam ediyorlar, ancak her şeyi bildiklerini iddia etmiyorlar.
Onlar gelişmeyi, değişimi, geri bildirimi ve alçakgönüllülüğü kabul ederler.
Bu nedenle Abhyasa ve Vairagya sadece kişisel uygulamalar değildir; aynı zamanda sorumlu öğretimin temelleridir.
Abhyasa ve Vairagya Yoga Eğitmenlik Eğitiminde
Yoga Eğitmenlik Eğitiminde öğrenciler genellikle hem ilham alırlar hem de zorluklarla karşılaşırlar.
Fiziksel rahatsızlık, zihinsel direnç, duygusal boşalma, felsefi kafa karışıklığı, disiplin, yorgunluk, heyecan ve özgüven eksikliği yaşanabilir.
Abhyasa öğrencilerin kararlı kalmasına yardımcı olur.
Derslere katılmaya devam ediyorlar.
Her gün antrenman yapıyorlar.
Onlar ders çalışıyorlar.
Soru soruyorlar.
Nefeslerine geri dönerler.
Öğrenmeye her zaman açık kalırlar.
Vairagya, öğrencilerin gereksiz baskıdan kurtulmalarına yardımcı olur.
Vücutlarını başkalarının vücutlarıyla kıyaslamazlar.
Mükemmel olma takıntısına kapılmazlar.
Antrenman zorlaştığında paniğe kapılmazlar.
Onlar manevi deneyimlerin peşinde koşmazlar.
Onlar sertifikayı ego kimliğine dönüştürmezler.
İyi bir Yoga Eğitmenlik Eğitimi her ikisini de öğretmelidir.
Öğrenciler samimiyetle nasıl pratik yapacaklarını ve nasıl zarifçe bırakacaklarını öğrenmelidirler.
Modern yaşam hem pratik hem de bağlanmamayı gerektirir.
Modern yaşam, Abhyasa ve Vairagya'nın tam tersini öğretir.
Pratik yapmak yerine dikkati dağıtmayı öğretiyor.
Bu, tatmin duygusu yerine arzu ve istek duygusunu besler.
Bu, kendi kendine öğrenme yerine karşılaştırma yapmayı öğretir.
Sabır yerine anlık sonuçlar kazandırmayı hedefliyor.
Bu, özgürlük yerine kimlik oluşturmayı eğitiyor.
Bu, durağanlık yerine uyarılmayı eğitir.
Bu nedenle Patanjali'nin öğretileri bugün son derece önemlidir.
Abhyasa, dikkat dağıtıcı unsurlara karşı bir ilaçtır.
Vairagya, özleme karşı bir ilaçtır.
Birlikte içsel gücü yeniden kazanırlar.
Abhyasa sahibi bir kişi yön bulur.
Vairagya sahibi bir kişi özgürlüğe sahiptir.
Hem istikrara hem de istikrara sahip olan kişi, istikrara sahiptir.
Abhyasa ve Vairagya Hakkında Yaygın Yanlış Anlamalar
1. Abhyasa sadece asana anlamına gelmez.
Asana, Abhyasa'nın bir parçası olabilir, ancak gerçek uygulama beden, nefes, zihin, etik, meditasyon, öz-çalışma ve günlük farkındalığı içerir.
2. Abhyasa zorlamak anlamına gelmez.
Antrenmanlar istikrarlı ve samimi olmalı, şiddet içermemelidir. Disiplin, zekâ ile dengelenmelidir.
3. Vairagya, yaşamı reddetmek anlamına gelmez.
Bağlanmama, dünyaya karşı nefret değil, bağlanmaktan kurtulma özgürlüğüdür.
4. Vairagya, duygusuz olmak anlamına gelmez.
Duygularından kopmuş bir kişi de sevebilir, önemseyebilir, çalışabilir, yas tutabilir ve hayata tam olarak katılabilir. Aradaki fark, duyguların farkındalığı tamamen kontrol etmemesidir.
5. Bağlanmamak tembellik değildir
Vairagya, sonuçlara olan bağlılıktan vazgeçmek anlamına gelir, çabayı bırakmak değil.
6. Pratik yapmak ve bağlanmamak birbirinin zıttı değildir.
Birbirlerini destekliyorlar. Pratik istikrar sağlıyor. Bağlılıktan uzaklaşmak özgürlük veriyor.
7. Yoga pratiğine bağlanabilirsiniz.
Bu nedenle Vairagya, Abhyasa'ya eşlik etmelidir. Manevi uygulama bile ego kimliğine dönüşebilir.
Sonuç: Geri Dönüş ve Serbest Bırakma
Abhyasa ve Vairagya, yoga felsefesindeki en pratik ve derin öğretilerden ikisidir.
Temel soruyu yanıtlıyorlar:
Huzursuz zihin nasıl sakinleşebilir?
Patanjali'nin cevabı açık:
Pratik yaparak ve bağlanmaktan kaçınarak.
Abhyasa, sürekli farkındalık halinde kalmaya yönelik istikrarlı çabadır.
Vairagya, arzu, bağlanma ve bağımlılıktan kurtulma özgürlüğüdür.
Abhyasa bize geri dönmeyi öğretiyor.
Vairagya bize bırakmayı öğretir.
Nefese geri dön.
Düşünceyi serbest bırak.
Antrenmana geri dönün.
Sonucu yayınlayın.
Bilinçliliğe geri dönüş.
Egoyu serbest bırakın.
Disipline geri dön.
Bağlantıyı kesin.
Yola geri dön.
Yolu kontrol etme ihtiyacından kurtulun.
Bu, yoganın dengesidir.
Bağlanmadan pratik yapın.
Saldırganlıktan uzak disiplin.
Ego olmadan gösterilen çaba.
Sahiplenmeden sevmek.
Bağlanmadan hareket etmek.
Bastırma olmaksızın dinginlik.
Abhyasa ve Vairagya birlikte olgunlaştığında, vrittiler zayıflar. Zihin daha berrak hale gelir. Uygulayıcı, arzu, korku, hafıza ve kimlik tarafından daha az kontrol edilir.
O halde yoga artık sadece bir mat üzerinde yapılan bir şey olmaktan çıkıyor.
Bu, dünyada istikrarlı ve özgür bir şekilde yaşamanın bir yolu haline gelir.
Abhyasa ve Vairagya Hakkında SSS
Yogada Abhyasa nedir?
Abhyasa, istikrarlı uygulama veya sürekli çaba anlamına gelir. Patanjali'nin Yoga Sutralarında ise içsel istikrarda kalma çabasını ifade eder.
Yogada Vairagya nedir?
Vairagya, bağlanmama, kayıtsızlık veya arzulardan özgürlük anlamına gelir. Hayatı arzu, bağlanma veya özdeşleşme tarafından kontrol edilmeden deneyimleme yeteneğidir.
Abhyasa ve Vairagya'dan nerede bahsediliyor?
Abhyasa ve Vairagya, Patanjali'nin Yoga Sutra 1.12'sinde geçmektedir; burada Patanjali, zihnin dalgalanmalarının uygulama ve bağlılıktan uzaklaşma yoluyla sakinleştirildiğini söyler.
Abhyasa ve Vairagya neden önemlidir?
Bunlar önemlidir çünkü zihni sakinleştirmenin iki ana yöntemidirler. Abhyasa istikrar sağlarken, Vairagya zihinsel hareketlere ve sonuçlara olan bağlılığı ortadan kaldırır.
Abhyasa sadece fiziksel bir yoga uygulaması mıdır?
Hayır. Abhyasa; asana, pranayama, meditasyon, mantra, öz-çalışma, etik yaşam ve günlük farkındalığı içerir. İçsel istikrara götüren her türlü samimi uygulamadır.
Vairagya her şeyden vazgeçmek anlamına mı geliyor?
Hayır. Vairagya, hayatı reddetmek veya sorumluluklardan vazgeçmek anlamına gelmez. Bağlanmaktan ve bağımlılıktan kurtulmak anlamına gelir.
Normal bir hayat sürerken Vairagya (vajinal yaşam tarzı) uygulayabilir miyim?
Evet. Vairagya, iş hayatında, ilişkilerde, aile yaşamında, öğretmenlikte ve günlük sorumluluklarda uygulanabilir. Bu, bağlanmama yönünde içsel bir tutumdur.
İlgisizlik ve kayıtsızlık arasındaki fark nedir?
Bağsızlık, bağlanmadan önemsemektir. Kayıtsızlık ise önemsememe demektir. Vairagya kayıtsızlık değildir; sahiplenme ve arzulardan özgürlüktür.
Abhyasa ve Vairagya meditasyona nasıl yardımcı olur?
Abhyasa, meditasyon nesnesine tekrar tekrar dönmenize yardımcı olur. Vairagya ise düşüncelere, anılara, arzulara ve beklentilere bağlanmadan onlardan kurtulmanıza yardımcı olur.
Yeni başlayanlar Abhyasa ve Vairagya'yı nasıl uygulayabilir?
Yeni başlayanlar kısa bir günlük uygulamayla başlayabilir ve düşünceleri, arzuları ve tepkileri hemen onlarla özdeşleşmeden gözlemleyebilirler. Düzenli olarak pratik yapın ve sonuçlara olan bağlılığınızdan vazgeçin.
Abhyasa, Vairagya ve Chitta Vritti Nirodha arasındaki ilişki nedir?
Chitta Vritti Nirodha, zihnin dalgalanmalarının sakinleştirilmesi anlamına gelir. Patanjali, bu sakinliğe ulaşmak için Abhyasa ve Vairagya olmak üzere iki ana yöntem sunar.